Opvallend: met lef spelen en toch inzakken

Ook in de wedstrijd Roda JC – FC Groningen gebeurde weer genoeg om over na te praten. Wat ik zelf opvallend vond is uitspraak vooraf om “met lef en durf te spelen”. En dan vooral hoe dat er in de praktijk uitzag.

Het is een van de uitspraken van trainer Pieter Huistra die steeds weer terugkomt. De vraag is wat dat precies is, met lef en durf spelen? Of: hoe ziet de trainer dat? Een diepgravende analyse zou ik daar wel eens over willen lezen. Nu blijft het meestal bij die uitspraak, met eventueel aanvullingen als ‘vroeg druk zetten’ of ‘initiatief pakken’.

Zelf denk ik bij lef en durf aan zo ver mogelijk van de eigen goal af spelen, op de helft van de tegenstander. Met het risico van veel ruimte in de rug van onze verdediging. Risico hoort bij lef en durf. Maar ik hoorde Andreas Granqvist in een interviewtje na Roda zeggen dat het de bedoeling was geweest om in te zakken, om de tegenstander dus te laten komen. Met natuurlijk als achterliggende gedachte dat de FC dan zelf de ruimte bij de tegenstander met snelle counters kan opzoeken.

Op zich een prima tactiek. FC Groningen heeft ook aangetoond dat het kan counteren, met Tadic als belangrijkste schakelspeler, en Matavz als snelle en gevaarlijke spits. Maar het systeem van inzakken valt in mijn ogen moeilijk te rijmen met die twee woorden ‘lef’ en ‘durf’. De woorden vooraf zijn tegenstrijdig aan de intentie waarmee de wedstrijd werd ingegaan.

In de praktijk zie ik dus iets anders dan ik zelf verwacht bij die woorden. Met als enige uitzondering de linkerkant, waar Stenman met de nodige risico’s helemaal tot de achterlijn doorgaat. Maar de centrale verdedigers bijvoorbeeld steken nauwelijks over, behalve bij standaardsituaties. De rechterkant speelt vooral behoudend; tikkie breed, tikkie terug. De controlerende middenvelders doen dat ook, behalve Tom Hiariej, die nog wel eens een meter of 10 vooruit met de bal aan de voet wil pakken. Maar verder?

Het gevaar komt meestal ook van Stenman en Hiariej. Dus risico nemen kan lonend zijn, omdat het verrassing teweeg brengt. Je moet als speler natuurlijk wel de kwaliteiten hebben om een dergelijke rol te kunnen spelen. Misschien heeft FC Groningen te weinig van die spelers?

In Euroborg besluit de tegenstander vaak om eens lekker in te zakken. In thuiswedstrijden krijgt de FC het initiatief dus min of meer in de schoot geworpen. Daar hoeft het niet eens zoveel lef en durf voor te tonen. Maar in uitwedstrijden zal het dat toch echt uit zichzelf moeten halen. Dat dat nog maar moeizaam lukt geven alleen de resultaten al aan. Wellicht hinkelen Huistra en z’n ploeg zelf nog teveel op twee gedachten en is dat een van de belangrijkste oorzaken van het wisselende spel in uitwedstrijden.

3 reacties op “Opvallend: met lef spelen en toch inzakken

  1. Kees

    Huistra verklaarde na die verloren partij tegen RODA dat er geen verschil zit (in de tactiek) tussen uit-spelen en thuisspelen…hier wringt die schoen dus (in de Sintgerklaastijd NB!): Liever verliezen met een legio aan kansen en een gelijk % balbezit, dan wat werd vertoond in de 1e helft. Natuurlijk is een trainer vrij om zijn overtuigde troeven uit te spelen, maar dat het onsamenhangend slap was, dat mag Huistra zich aantrekken.

      /   Beantwoorden  / 
    1. Paco

      Zo kun je het ook zeggen. Wringende voetbalschoenen: speelt niet lekker.

        /   Beantwoorden  / 
  2. Bert

    Ik ben het met je eens, in uitwedstrijden beginnen we niet alleen vaak zwak, dat is dus een mentaliteitskwestie maar laten we ook niet datgene zien waar ze zogenaamd voor staan: aanvallend voetbal met lef en initiatief nemen….. We gaan echt niet veel punten pakken in uitwedstrijden en leven feitelijk ver boven onze stand met de huidige 4e plek…..

      /   Beantwoorden  / 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.